“ตามพระเยซูคริสต์…เกรงกลัวพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว

 

ลูกา 12:1-7

 

สิ่งที่เราเห็นคุ้นเคยกันในเวลานี้ คือไปไหน ก็จะพบคนใส่แมกส์กันแทบทุกคน  ทำไมเราจึงใส่แมกซ์  โดยเฉพาะตอนออกอากาศ คำตอบอาจจะเหมือนกัน คือ คำสั่งผู้ว่ากรุงเทพมหานคร กลัวถูกปรับเป็นเงิน หรือเพราะต้องการเป็นแบบอย่างต่อสาธารณชน หรือป้องกันการก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการแพร่เชื้อโรคโควิดได้ (อนุโลม ถ้าอยู่คนเดียว ถ่ายทอดคนเดียว ก็ถอดแมกส์ได้) เฮ้อ ชีวิตนี้หนอ อยู่ยากขึ้นทุกวัน อะไรคือแรงจูงใจที่เราเลือกที่จะใส่แมกส์ ตลอดเวลา แม้อยู่ในบ้านของตัวเอง ข้าพเจ้าต้องเดินไปออกที่แจ้งโล่ง หน้าบ้านบ้าง ข้างบ้านบ้าง เท่าที่จะมีที่ส่วนตัว เพื่อไม่พบปะเจอผู้คนในบ้าน และคนอื่น เพื่อจะเปิดแมกส์หายใจ โล่งๆ ตอนนี้ เจอมือเปื่อยเพราะล้างมือบ่อยๆ แล้วยังอาจป่วยเพราะใส่แมกส์ เมื่อวานข้าพเจ้าออกข้างนอกไปตลาด ไปซื้อของที่ห้าง และกลับมาอยู่กับพี่น้องซ้อมเพลง ทำอาหาร ต้องใส่แมกส์ตลอดเวลา รู้สึกป่วยๆ เพราะต้องหายใจภายใต้แมกส์ อยากถอดออก แต่ก็ต้องพยายามใส่เพื่อจะไม่รับเชื้อ เข้ามาสู่ร่างกาย ถามว่า ข้าพเจ้ากลัวอะไร  คำตอบคือ กลัวค่ะ เป็นความกลัวที่ไม่ประมาท นั่นคือ ความรอบคอบ

 

พระเยซูคริสต์ทรงสอนให้เราศิษย์ของพระองค์ จงเป็นผู้ที่ดีรอบคอบ อย่างพระบิดาผู้ทรงดีรอบคอบ ข้าพเจ้าคิดว่า สิ่งที่ข้าพเจ้ารู้จากการอ่านและฟังจากหลากหลายความคิดเห็น จิตวินิจฉัยของข้าพเจ้า ทำให้ข้าพเจ้าเลือก ทำสิ่งที่ส่งผลดี ต่อตัวเอง และต่อส่วนรวม มีความกลัวแฝงอยู่ในทุกๆทางเลือก แต่ข้าพเจ้าเลือกทำสิ่งที่ควรทำ สิ่งที่ถูกต้อง ไม่ใช่เพราะแรงจูงใจของความกลัว และเมื่อเลือก ก็จะไม่กลัวอย่างที่คนอื่นกลัว การเลือกที่จะทำ จะเป็น ด้วยความเข้าใจ ความเชื่อ จะทำให้เราควบคุมความกลัว และพร้อมที่จะรับผลของการเลือกนั้น

 

ทำนองเดียวกัน การที่เราเลือกที่จะติดตามพระเยซูคริสต์ เพราะพระองค์ทรงนำหน้าเราด้วยทัศนคติของการเกรงพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว  และในคำสอนของพระเยซูคริสต์ พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างเรื่อง แม้พระองค์จะต้องเผชิญกับการต่อต้าน คำคัดค้าน การให้ร้ายกล่าวโทษ และสุดท้าย การทนทุกข์ทรมานและขณะอยู่บนไม้กางเขน พระเยซูคริสต์ทรงเลือก….

 

ลูกา 23:34  34 ฝ่าย​พระ​เยซู​จึง​ทรง​อธิษฐาน​ว่า “โอ​พระ​บิดา​เจ้า​ข้า ขอ​โปรด​อภัย​โทษ​เขา​เพราะ​ว่า เขา​ไม่​รู้​ว่า เขา​ทำ​อะไร”…

 

คำอธิษฐานของพระเยซูบนไม้กางเขนแสดงให้เราได้เห็นว่า พระองค์ไม่ได้กลัวความตาย และพระองค์ก็ยังสื่อให้รู้ว่า ที่คนเหล่านั้นกระทำต่อพระองค์ เป็นสิ่งที่น่ากลัวมากสำหรับการตอบโต้ของพระเจ้า ถ้าคนเหล่านี้ไม่ได้รับการให้อภัยโทษ

 

คริสเตียน แปลว่า ผู้ที่เป็นเลือกเดินในทางเดียวกันกับพระเยซูคริสต์ ในเส้นทางเดียวกันนี้  ทำให้เรามองเห็นอย่างเดียวกันกับพระเยซูคริสต์เจ้าว่า  ความน่ากลัวของ คน เชื้อโรค หรือความตาย ก็ยังไม่เท่ากับความน่ากลัวที่พระเยซูคริสต์ทรงเตือนให้สาวกจงกลัวพระเจ้า….

 

ลูกา 12:5  5 แต่​เรา​จะ​เตือน​ให้​ท่าน​รู้​ก่อน​ว่า​ควร​จะ​กลัว​ใคร จง​กลัว​พระ​องค์​ผู้​ที่​เมื่อ​ทรง​ฆ่า​แล้ว​ก็​ยัง​มี​สิทธิ​อำ​นาจ​ที่​จะ​ทิ้ง​ลง​ใน​นรก​ได้ แท้​จริง เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​จง​กลัว​พระ​องค์​นั้น​แหละ

 

เราได้เรียนรู้บทเรียนของการควบคุมความกลัวในตัวเราเอง ที่เป็นหนึ่งในสามอารมณ์ ได้แก่ โกรธ เศร้าและกลัว เมื่ออารมณ์โกรธ เศร้า ถูกบีบกดไว้ไม่ให้แสดงออก ก็จะมักจะไปแสดงออกที่ความกลัว จนเกินควบคุม และแสดงออกมาในพฤติกรรมต่างๆมากมาย เราได้เรียนรู้วิธีจัดการกับความกลัว (ที่ไม่ใช่ความกลัวที่แท้จริง)  เพียงแต่มากระตุ้นให้ความกลัวปกติของเรามีมากเกินกว่าปกติเท่านั้น และแรงกระตุ้นให้กลัวนี้ สามารถจัดการได้  เราจึงได้ยินคำว่า   fact ที่แปลว่า ความจริงของมนุษย์ (จากประสบการณ์) กับ Truth ความจริงของพระเจ้า ที่มีสู้กันด้วยความจริงที่เหนือกว่าด้วยความไม่จำกัดของพระเจ้า  ก็จะชนะความจริงที่จำกัดของมนุษย์ (แก้ไขไม่ได้) คำสอนของพระเยซูคริสต์ในตอนนี้กำลังสื่อให้สาวกของพระองค์รู้จักความจริงของมนุษย์ ที่จำกัด ทำได้แค่ทำคนให้ตาย แต่หลังจากตาย ทำอะไรไม่ได้

 

ลูกา 12:4  4 “มิตร​สหาย​ของ​เรา​เอ๋ย เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า อย่า​กลัว​ผู้​ที่​ฆ่า​ได้​แต่​กาย เสร็จ​แล้ว​ไม่​มี​อะไร​ที่​จะ​ทำ​ได้​อีก

 

ในวีดีโอ ทำได้ดี คือ พระเยซูคริสต์ทรงตรัสประโยคนี้แล้วชี้ไปทางพวกฟาริสี ที่เป็นผู้ทรงอิทธิพลทางศาสนาในสังคมของคนยิวในเวลานั้น ลักษณะของพวกฟาริสี คือชอบทำตัวเคร่งศาสนา แต่งตัวเองให้แตกต่างจากประชาชนทั่วไป เพื่อให้รู้ว่า พวกเขาดีกว่า เหนือกว่า และทำให้ประชาชนทั่วไปรู้สึกกลัวผิดถ้าไม่ได้ทำหรือทำไม่ได้ นี่คือเชื้อของพวกฟาริสีที่พระเยซูคริสต์เจ้าทรงเริ่มต้นคำสอน แก่สาวกของพระองค์

 

ลูกา 12:1 1 ใน​ช่วง​นั้น​มี​ฝูง​ชน​นับ​เป็น​พันๆ ชุม​นุม​เบียด​เสียด​กัน​อยู่ พระ​เยซู​ทรง​เริ่ม​ตรัส​กับ​บรรดา​สา​วก​ของ​พระ​องค์​ก่อน​ว่า “ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​ระวัง​เชื้อ​ของ​พวก​ฟา​ริสี คือ​ความ​หน้า​ซื่อ​ใจ​คด

 

บันทึกตอนนี้ มีเบื้องหลังต่อเนื่องมาจากบทที่ 11 ที่จบลงของบท ด้วยคำว่า พวกฟาริสีกับพวกบาเรียน(ผู้เชี่ยวชาญทางธรรมบัญญัติ)

ลูกา 11:53-54  53 เมื่อ​พระ​องค์​เสด็จ​ออก​จาก​ที่​นั่น พวก​ธรร​มา​จารย์​และ​พวก​ฟา​ริสี​ก็​เริ่ม​ผูก​พยา​บาท​และ​จู่​โจม​พระ​องค์​ด้วย​คำ​ถาม​ต่างๆ54 เพื่อ​คอย​จับ​ผิด​ใน​สิ่ง​ที่​พระ​องค์​ตรัส

 

พระเยซูทรงรู้ว่า หลังจากพระองค์ทรงตำหนิพวกฟาริสีและพวกบาเรียน ว่าเป็นพวกที่ชอบสอนคนอื่น เพื่อให้รู้สึกกลัวที่จะทำผิดไปจากที่ตนเองสอน แต่ตัวเองกลับไม่ทำ สิ่งที่ตนเองสอน นี่คือความกลัวแบบผิดๆ คือไปกลัวข้อห้าม ข้อบังคับทั้งหลาย(ที่คนยิวในเวลานั้นต้องปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ) แทนที่จะเกรงกลัวพระเจ้า

 

วันนี้ เรากำลังทำอะไรหรือไม่ทำอะไรด้วยความกลัว

 

พระเยซูคริสต์ได้ทรงเสนอทางเดียว ที่เราควรจะกลัว คือเกรงกลัวพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และการเกรงกลัวพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว ไม่ใช่กลัวอย่างไม่มีเหตุผล แต่เป็นการกลัวจากความจริงของพระเจ้าที่ทรงมีสามารถ…

 

ลูกา 12:5  5 แต่​เรา​จะ​เตือน​ให้​ท่าน​รู้​ก่อน​ว่า​ควร​จะ​กลัว​ใคร จง​กลัว​พระ​องค์​ผู้​ที่​เมื่อ​ทรง​ฆ่า​แล้ว​ก็​ยัง​มี​สิทธิ​อำ​นาจ​ที่​จะ​ทิ้ง​ลง​ใน​นรก​ได้ แท้​จริง เรา​บอก​พวก​ท่าน​ว่า​จง​กลัว​พระ​องค์​นั้น​แหละ

 

นรก เป็นอะไรที่คนที่ยังไม่ตายยังไม่มีประสบการณ์  และคนที่ตาย ก็ยังไม่มีประสบการณ์ด้วยเช่นกัน เพราะยังไม่ถึงเวลาที่คนจะไปนรก เราได้เห็นคนบางคน กล่าวถึงนรกคนเป็น คือสิ่งที่น่ากลัว ขนาดยังไม่ได้ไปนรกจริง ก็ยังกลัวและไม่อยากจะพบเจอ พระเยซูคริสต์ได้ตรัสถึงความน่ากลัวของนรกจริง เพราะหากใครไปแล้ว ไม่มีวันรอด ไม่มีวันได้กลับมาได้อีก เพราะฉะนั้น สิ่งที่มนุษย์เรียกนรกสมมติ จึงเป็นการแสดงออกของความกลัวลึกๆที่มนุษย์ไม่อยากเจออะไรที่เลวร้ายกว่านรกสมมตินั้น

 

ตามพระเยซูคริสต์…เกรงกลัวพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว จะทำให้เราไม่กลัวสิ่งใด แม้แต่นรกสมมติ ที่คนมากมายกลัว

 

วันนี้ มีคำใหม่ๆอินเทรนด์ มาใช้ ก็คือคำว่า ทิพย์  แปลว่า เสมือนจริง เช่นเที่ยวทิพย์ ไปเที่ยวแบบเสมือนจริง  รวยทิพย์ เสมือนรวย แต่ไม่ได้รวยจริง สุขทิพย์ เสมือนมีความสุข แต่ไม่ได้สุขจริง เราว่า มีกลัวทิพย์ไม๊  คือเสมือนกลัว แต่ไม่ได้กลัวจริง  ใครเป็นคนที่จะใช้กลัวทิพย์นี้ได้เสมือนจริงที่สุด  คริสเตียนที่กำลังนมัสการพระเจ้าเสมือนกลัวทิพย์ แต่ความจริงไม่ได้กลัวจริง?

 

ตามพระเยซูคริสต์…เกรงกลัวพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว จะทำให้เรา กล้าที่จะทำสิ่งที่ควรทำ และไม่กลัวที่จะไม่ทำสิ่งที่ไม่ควรทำ นั่นคือ ความเป็นตัวของตัวเอง โดยไม่ถูกกระแสอิทธิพลภายนอกมากำหนดให้

 

พระคัมภีร์เอเฟซัสได้กล่าวถึง การจัดเตรียมธรรมิกชนคือ ผู้ที่เชื่อในพระเยซูคริสต์เจ้า จะถูกเตรียมไว้ให้ทำหน้าที่บทบาทของตนเองอย่างเหมาะสม ไม่เพียงสำหรับภาพรวมของคริสตจักร แต่สำหรับสังคม ประเทศชาติทีเราอยู่ร่วมด้วยกัน

 

เอเฟซัส 4:11-16 11 ของ​ประทาน​ของ​พระ​องค์ ​ก็​คือ​ให้​บาง​คน​เป็น​อัครทูต บาง​คน​เป็น​ผู้เผย​พระ​วจนะ บาง​คน​เป็น​ผู้​เผยแพร่​ข่าว​ประเสริฐ บาง​คน​เป็นศิษ​ยาภิ​บาล​และ​อาจารย์​12 เพื่อ​เตรียม​ธรรมิก​ชน​ให้​เป็น​คน​ที่​จะ​รับ​ใช้ เพื่อ​เสริมสร้าง​พระ​กาย​ของ​พระ​คริสต์​ให้​จำเริญ​ขึ้น​13 จนกว่า​เรา​ทุก​คน​จะ​บรรลุ​ถึง​ความ​เป็น​น้ำ​หนึ่ง​ใจ​เดียว​กัน​ใน​ความ​เชื่อ และ​ใน​ความ​รู้​ถึง​พระ​บุตร​ของ​พระ​เจ้า จนกว่า​เรา​จะ​โต​เป็น​ผู้ใหญ่​เต็มที่ คือ​เต็ม​ถึง​ขนาด​ความ​ไพบูลย์​ของ​พระ​คริสต์​14 เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​เป็น​เด็ก​อีก​ต่อไป ถูก​ซัด​ไป​ซัด​มา​และ​หัน​ไป​เหมา​ด้วย​ลมปาก​แห่ง​คำ​สั่ง​สอน​ทุก​อย่าง และ​ด้วย​เล่ห์​กล​ของ​มนุษย์​ตาม​อุบาย​ฉลาด​อัน​เป็น​การ​ล่อลวง​15 แต่​ให้​เรา​ยึด​ความ​จริง​ด้วย​ใจ​รัก เพื่อ​จะ​จำเริญ​ขึ้น​ทุก​อย่าง​สู่​พระ​องค์​ผู้​เป็น​ศีรษะ คือ​พระ​คริสต์​16 คือ​เนื่องจาก​พระ​องค์​นั้น ร่างกาย​ทั้งสิ้น​ที่​ติดต่อ​สนิท​และ​ประสานกัน​โดย​ทุกๆ ข้อ​ต่อ​ที่​ทรง​ประทาน ได้​จำเริญ​เติบโต​ขึ้น​ด้วย​ความ​รัก เมื่อ​อวัยวะ​ทุก​อย่าง​ทำงาน​ตาม​ความ​เหมาะสม​แล้ว​

 

ให้เราดูเนื้อหาสาระของพระคัมภีร์ตอนนี้ โดยเฉพาะในข้อที่ 14-16

 

เด็กมีแต่ความกลัว และถูกชักจูงไปด้วยเล่ห์กลต่างๆได้ พระคัมภีร์ได้สอนให้เรายึดความจริงด้วยใจรัก เราจะจำเริญขึ้นสู่ความเป็นผู้ใหญ่อย่างพระเยซูคริสต์ และเราจะเชื่อมต่อกับสังคมที่เราอยู่ โดยเฉพาะคริสตจักรได้ ถ้าเราเชื่อมต่อกับคริสตจักรได้ เราก็จะเชื่อมต่อกับคนอื่นได้ ฟังดีๆนะคะ  สังคมทุกวันนี้แตกแยกมาก แม้กระทั่งคริสตจักร เพราะคริสตจักรไม่โตเป็นผู้ใหญ่จริงๆ คริสตจักรอาจเป็นเหยื่อของสังคมที่แตกแยกได้ แต่เราก็หวังใจว่า คริสตจักรอีกหลายแห่งรู้ทันเล่ห์กลอุบายนี้ ที่จะยังคงรักษาเป้าหมายทิศทางของการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในพระคริสต์ และทำหน้าที่ของตนเองต่อสังคมที่เราอยู่อย่างเหมาะสม ข้าพเจ้ากล่าวถึงสังคมของเรา ไม่ใช่แค่ คริสตจักรเท่านั้น แต่เป็นสังคมท้องถิ่นที่คริสตจักรอยู่ด้วย รวมถึงประเทศชาติของเราด้วย

 

พระเยซูคริสต์ทรงตรัสปิดท้ายของการให้กลัวพระเจ้า อย่างพระผู้สร้างที่ทรงห่วงใย แม้กระทั่งนกที่มีราคาถูกที่สุด เมื่อเทียบค่าเงินอาร์ซาริอัน เหมือนเหรียญสลึงในยุคนี้ของเรา ไม่ใช่แค่นกตัวเดียวเอาห้าหารสองสลึง ยิ่งถูกมาก พระเยซูคริสต์ทรงตรัสว่า พระเจ้ายังไม่ลืม แปลว่า นกเหล่านี้ได้รับการดูแลใส่ใจจากพระเจ้า

 

ลูกา 12:6-7 6 นก​กระ​จาบ​ห้า​ตัว​เขา​ขาย​สอง​อาส์​ซา​ริอัน​ไม่​ใช่​หรือ? และ​นก​นั้น​แม้​สัก​ตัว​เดียว​พระ​เจ้า​ก็​ไม่​ได้​ทรง​ลืม​เลย7 ถึง​ผม​ของ​พวก​ท่าน​ก็​ทรง​นับ​ไว้​แล้ว​ทุก​เส้น อย่า​กลัว​เลย ท่าน​ก็​มี​ค่า​มาก​กว่า​นก​กระ​จาบ​หลาย​ตัว

เมื่อเทียบกับพระเจ้าทรงสร้างเรา ตั้งแต่ต้น  พระเยซูคริสต์ทรงตรัสถึงความใส่ใจของพระเจ้าต่อเรา แม้แต่เส้นผมของเราพระองค์ก็ทรงนับ แปลว่า เราอยู่ในความจดจำของพระเจ้าทุกอนูของความเป็นเรา เรามีค่าในสายพระเนตรของพระเจ้า เราควรกลัวพระองค์อย่างผู้ที่พระเจ้าทรงเป็นพระผู้สร้าง ไม่ใช่เพราะความกลัวอย่างโลกนี้ ที่ทำให้ไม่กลัวพระเจ้า แต่กลับไปกลัวคน กลัวข้อห้าม กลัวทำผิด กลัวตาย ….

 

ตามพระเยซูคริสต์…เกรงกลัวพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว  เป็นแรงจูงใจหลักอยู่หรือไม่ ที่ทำให้เราตอบสนองต่อสถานการณ์ของครอบครัว สถานการณ์ของบ้านเมือง อย่างเหมาะสม? หรือเรากลัวอะไรอยู่

 

2ทิโมธี 1:7  7 เพราะ​ว่า​พระ​เจ้า​ไม่​ได้​ประ​ทาน​ใจ​ที่​ขลาด​กลัว​แก่​เรา แต่​ประ​ทาน​ใจ​ที่​ประ​กอบ​ด้วย​ฤทธา​นุภาพ ความ​รัก และ​การ​บัง​คับ​ตน​เอง​แก่​เรา

Leave a Comment