สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2552
หัวข้อ “การใช้เงินทองในยุคนี้”
โดย อ.ประยูร ลิมะหุตะเศรณี
ลูกา 16:1-2 1พระองค์ตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค์ว่า “ยังมีเศรษฐีที่มีคนต้นเรือนคนหนึ่ง และมีคนมาฟ้องเศรษฐีว่า คนต้นเรือนนั้นผลาญสมบัติของท่านเสีย 2เศรษฐีจึงเรียกคนต้นเรือนนั้นมา ว่าแก่เขาว่า 'เรื่องราวที่เราได้ยินเกี่ยวกับเจ้านั้นเป็นอย่างไร จงส่งบัญชีหน้าที่ต้นเรือนของเจ้า เพราะว่าเจ้าจะเป็นคนต้นเรือนต่อไปไม่ได้' พระคัมภีร์ตอนนี้กำลังบอกเราถึง การใช้เงินให้ถูกต้อง และความสำคัญของเงิน เราเป็นคนต้นเรือน ลูกา 12:42-44 42องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “ใครเป็นคนต้นเรือนสัตย์ซื่อและฉลาด ที่นายได้ตั้งไว้เหนือพวกคนใช้สำหรับแจกอาหารตามเวลา 43เมื่อนายมาพบเขากระทำอยู่อย่างนั้น บ่าวผู้นั้นก็จะเป็นสุข 44เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า นายจะตั้งเขาไว้ให้ดูแลบรรดาข้าวของของท่าน คำว่า “คนต้นเรือน” กับคำว่า “บ่าว” คือคำๆเดียวกัน แปลว่าความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพระเจ้า พระเจ้าเป็นนาย เราเป็นบ่าว เรากำลังใช้ทรัพย์ของนาย ข้อ 6 มีคนมารายงานนายที่เป็นเศรษฐีว่า บ่าวกำลังผลาญทรัพย์ของนาย สิ่งสำคัญคือ 1.เราต้องรู้ว่าเราเป็นใคร และ 2.ทรัพย์สมบัติที่มีไม่ใช่ของเรา ลูกา 12:448แต่ผู้ที่มิได้รู้ แล้วได้กระทำสิ่งซึ่งสมจะถูกเฆี่ยน ก็จะถูกเฆี่ยนน้อย ผู้ใดได้รับมาก จะต้องเรียกเอาจากผู้นั้นมากและผู้ใดได้รับฝากไว้มาก ก็จะต้องทวงเอาจากผู้นั้นมาก แปลว่าทรัพย์สินที่เราได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของเรา เป็นทรัพย์สินที่พระเจ้าฝากไว้กับเรา สดุดี 24:1 แผ่นดินโลกกับสรรพสิ่งในนั้น เป็นของพระเจ้า ทั้งพิภพกับบรรดาผู้ที่อยู่ในพิภพนั้น 1 พศด. 29:10-12 10เพราะฉะนั้นดาวิดจึงสรรเสริญพระเจ้าต่อหน้าชุมนุมชนทั้งปวง และดาวิดทูลว่า “ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลาย สาธุการแด่พระองค์เป็นนิตย์และเป็นนิตย์ 11ข้าแต่พระเจ้า ความยิ่งใหญ่ ฤทธานุภาพ พระสิริ ชัยชนะ และความโอ่อ่าตระการเป็นของพระองค์ และบรรดาสิ่งที่มีอยู่ในฟ้าสวรรค์ และในแผ่นดินโลกเป็นของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ราชอาณาจักรเป็นของพระองค์ และพระองค์ทรงเป็นที่ยกย่องเป็นจอมของสิ่งสารพัด 12ทั้งความมั่งคั่งและเกียรติมาจากพระองค์ และพระองค์ทรงครอบครองอยู่เหนือทุกสิ่ง ฤทธานุภาพและมหิทธิฤทธิ์อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ และอยู่ที่พระหัตถ์ของพระองค์ที่จะทรงกระทำให้ ใหญ่ยิ่งและประทานกำลังแก่ทั้งมวล กษัตริย์ดาวิดเข้าใจว่าทุกอย่างเป็นของพระเจ้า ราชอาณาจักรเป็นของพระเจ้า ดาวิดตื่นเต้น เพราะเขาพบสัจธรรม ว่าแท้จริงสิ่งที่ท่านครอบครองอยู่นั้นไม่ใช่ของท่าน แต่เป็นของพระเจ้า ถ้าเราเข้าใจ เราจะใช้ทรัพย์สินที่เรามีอยู่อย่างถูกต้อง พระพรจะเป็นของผู้ใช้ทรัพย์สินอย่างถูกต้อง คนที่ใช้อย่างไม่ถูกต้องจะนำการแช่งสาปมาสู่ทรัพย์สินที่เราครอบครองด้วย เลวีนิติ 25:23 23เจ้าทั้งหลายจะขายที่ดินของเจ้าให้ขาดไม่ได้ เพราะว่าที่ดินนั้นเป็นของเรา เพราะเจ้าเป็นคนแขกเมืองและเป็นคนอาศัยอยู่กับเรา ฮักกัย 2:8 8เงินเป็นของเรา และทองคำเป็นของเรา พระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้แหละ ถ้าคุณอยากใช้เงินอย่างถูกต้อง ต้องรู้ว่าคุณสัมพันธ์กับใคร เงินเป็นของพระเจ้า 3. ต้องใช้เงินให้ถูกใจเจ้าของเงิน ลูกา 16: 1-2 เพราะคนต้นเรือนใช้เงินไม่ถูกต้อง และไม่ถูกใจเจ้าของเงิน ต้องเรียนรู้จิตใจของเจ้าของเงิน แต่คนต้นเรือนกลับผลาญเงินของเศรษฐี มัทธิว 25:16-28 16คนที่ได้รับห้าตะลันต์นั้นก็เอาเงินนั้นไปค้าขายทันที ได้กำไรเท่าตัว 17คนที่ได้รับสองตะลันต์นั้นก็ได้กำไรเท่าตัวเหมือนกัน 18แต่คนที่ได้รับตะลันต์เดียวได้ขุดหลุมซ่อนเงินของนายไว้ 19ครั้นอยู่มาช้านานนายจึงมาคิดบัญชีกับทาสเหล่านั้น 20คนที่ได้รับห้าตะลันต์ก็เอาเงินกำไรอีกห้าตะลันต์มาชี้แจงว่า 'นายเจ้าข้า ท่านได้มอบเงินห้าตะลันต์ไว้กับข้าพเจ้า ดูเถิด ข้าพเจ้าได้กำไรมาอีกห้าตะลันต์' 21นายจึงตอบว่า 'ดีแล้ว เจ้าเป็นทาสดีและสัตย์ซื่อ เจ้าสัตย์ซื่อในของเล็กน้อย เราจะตั้งเจ้าให้ดูแลของมาก เจ้าจงปรีดีร่วมสุขกับนายของเจ้าเถิด' 22คนที่ได้รับสองตะลันต์มาชี้แจงด้วยว่า 'นายเจ้าข้า ท่านได้มอบเงินสองตะลันต์ไว้กับข้าพเจ้า ดูเถิด ข้าพเจ้าได้กำไรมาอีกสองตะลันต์' 23นายจึงตอบว่า 'ดีแล้ว เจ้าเป็นทาสดีและสัตย์ซื่อ เจ้าสัตย์ซื่อในของเล็กน้อย เราจะตั้งเจ้าให้ดูแลของมาก เจ้าจงปรีดีร่วมสุขกับนายของเจ้าเถิด' 24ฝ่ายคนที่ได้รับตะลันต์เดียวมาชี้แจงด้วยว่า 'นายเจ้าข้า ข้าพเจ้ารู้อยู่ว่าท่านเป็นคนใจแข็ง เกี่ยวผลที่ท่านมิได้หว่าน เก็บส่ำสมที่ท่านมิได้โปรย 25ข้าพเจ้ากลัวจึงเอาเงินตะลันต์ของท่านไปซ่อนไว้ใต้ดิน ดูเถิด นี่แหละเงินของท่าน' 26นายจึงตอบว่า 'อ้ายข้าชั่วช้าและเกียจคร้าน เจ้าก็รู้หรือว่าเราเกี่ยวที่เรามิได้หว่าน เก็บส่ำสมที่เรามิได้โปรย 27เหตุฉะนั้นเจ้าควรเอาเงินของเราไปฝากไว้ที่ธนาคาร เมื่อเรามาจะได้รับเงินของเราทั้งดอกเบี้ยด้วย 28เพราะฉะนั้น จงเอาเงินตะลันต์เดียวนั้นจากเขาไปให้คนที่มีสิบตะลันต์ ทั้งสามคนนี้ นายไม่ได้บอกว่าให้เอาเงินไปทำอะไร ปรากฏว่า มีคนหนึ่งทำไม่ถูกใจนาย ในลูกากล่าวถึงคนผลาญ ในที่นี้ คือเอาไปเงินไปซุก เงินจะมีค่าตอนที่คุณเอาไปใช้ สโลแกนของคริสเตียน เงินมีไว้ให้ใช้ หลายคนเอาเงินไปซุก มีสโลแกนก่อนหน้านี้ คือ คนมีไว้ให้รัก ทรัพย์มีไว้ให้ใช้ เพราะฉะนั้น เราต้องใช้ทรัพย์และรักคน แต่คนกลับใช้คน แต่รักทรัพย์ ทุกวันนี้สามีภรรยาทะเลาะกันเพราะว่าทรัพย์น่ารักกว่าเมีย พระเจ้าทรงรักคน การถวายทรัพย์ คือการใช้ทรัพย์ คือการใช้ ทรัพย์ให้ถูกใจนาย ข้อ 21 21นายจึงตอบว่า 'ดีแล้ว เจ้าเป็นทาสดีและสัตย์ซื่อ เจ้าสัตย์ซื่อในของเล็กน้อย เราจะตั้งเจ้าให้ดูแลของมาก เจ้าจงปรีดีร่วมสุขกับนายของเจ้าเถิด' หมายความว่า เราจะได้ดูแลมากขึ้น จงศึกษาน้ำพระทัยพระเจ้า ทุกวันนี้เราใช้เงินโดยไม่ได้คำนึงถึงสามประการขั้นต้น เราใช้เงินเพื่อถูกใจเรา หรือถูกใจใครบางคน ยิ่งพากันแย่
้
ี้
สรุปคำเทศนา
07 กันยายน 2551
14 กันยายน 2551
21 กันยายน 2551
28 กันยายน 2551
05 ตุลาคม 2551
12 ตุลาคม 2551